انتقاد مسعود فروتن از سریال پژمان

برخی برنامه‌ها باید به سرعت پخش شوند در حالی که من وقتی آن‌ها را تماشا می‌کنم به صدایشان اعتراض دارم و معتقدم جای دوربین مشکل دارد. برنامه «مشاعره» شبکه آموزش پر از اشکال صدابرداری است یا در سریال پرطرفدار «پژمان» حرفه‌ای به نام کارگردانی تلویزیونی فراموش شده است. این روزها صرفا برنامه های زنده هستند که چنین عنصری دارند اما سریال‌ها با دو سه دوربین ضبط می‌شود و همه چیز را به تدوین می‌سپارند. در حالی که اگر کارگردان تلویزیونی حاضر باشد، امکان تطبیق نور و رنگ تصاویر وجود دارد. در سریال «پژمان» می‌بینیم وقتی دو نفر با هم حرف می زنند در یک نما، فاصله‌ی آن ها با یکدیگر یک متر است اما از نمایی دیگر این فاصله دو یا سه متر به نظر می‌رسد؛ در حالی که چنین موضوعی در برنامه‌های قدیمی وجود نداشت؛ چرا که کارگردان تلویزیونی پشت دوربین می نشست.